هوالمعز
سوي باغ آن سرو بالا مي رود / باز كار فتنه بالا مي رود
جان من هرگاه جايي مي روي / عاشقان را دل بصد جا مي رود
چون دلم خون ميكني بشتاب ازانك / روزگار از پهلوي ما ميرود
كتبه معزالدين محمدالحسيني